ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
หน้า: « 1 2   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: เหตุเกิดที่ สน.  (อ่าน 6339 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
teelhor
Level : 2 (มือใหม่หัดสาวแหนม)
*

พลังหื่น : 1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 85


« ตอบ #50 เมื่อ: มกราคม 10, 2017, 01:47:10 PM »

พูคตรงๆนะ

นรกชัดๆ ทรมานสุดๆ

เคยเจอแต่น้อยกว่านี้มาก
บันทึกการเข้า
10bath
Level : 2 (มือใหม่หัดสาวแหนม)
*

พลังหื่น : 5
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 75


« ตอบ #51 เมื่อ: มกราคม 10, 2017, 09:32:55 PM »

อ่านแล้วนึกถึง ศาลาคนเศร้าของ clv เลย แต่ก่อนอ่านติดงอมแงมเลย ประสบการณ์แบบนี้ อยากให้ เวปบาธ เอากลับมาตั้งเปนหัวข้อ ให้มาเขียนเล่าประสบการณ์ที่เคยจอมาจังคับ เรื่องน่าจะเยอะเลย บอร์ดนี้กะสาวๆ  boy-emoticon-006
บันทึกการเข้า
rainbowj
Level :1 (น้องใหม่กาเจี้ยวเล็ก)
*

พลังหื่น : 23
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 27


« ตอบ #52 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 01:03:47 AM »

เดี๋ยวมันก็ผ่านไปนะครับ ขอบคุณมากที่มาแชร์ครับ
บันทึกการเข้า
black_legend
Level : 2 (มือใหม่หัดสาวแหนม)
*

พลังหื่น : 3
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 65


« ตอบ #53 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 02:28:17 AM »

เข้าใจอารมณ์เลยครับ สู้ๆ คิดซะว่ายังไงก็ได้จบแล้วอาจจะสบายใจกว่า ดีๆก็เก็บไว้ครับ โคตรบทเรียนชีวิต นักรักต้องมีบาดแผล เอาจริงเรื่องผมเพิ่งจะเริ่มเอง ตอนจบคงไม่ต่างกันหรือแย่กว่าด้วย เฮ้อ  boy-emoticon-012
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #54 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 10:25:10 AM »

ขอบคุณทุกๆคอมเม็นต์นะครับ สำหรับกำลังใจ และการเตือนสติผม และทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่าน
9 ม.ค. 60 เวลา 17.00 น. ผมนัดเจอเธออีกครั้ง หลังจากวันเสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมให้เวลากับ ผบ.
จนแทบจะไม่มีเวลาได้คุยกันกับเธอตามปกติ เธอต่อว่าผมใหญ่ เธองอนผม บอกว่านึกว่าตายไปแล้ว
นึกว่าพี่ลืมไปแล้ว ว่ายังมีหนูอยู่ในชีวิตพี่ ผมยอมรับผิดทุกอย่าง เพราะผมคิดว่าทำดีที่สุดแล้ว
จนกระทั่งตกเย็น เราเจอกันและผมพาเธอไปตลาดนัดไฟฟ้าที่นครชัยศรี เปล่าเลย เธอไม่ได้ชวนผมไปเที่ยว
เธอชวนผมไปซื้อเสื้อผ้า เพื่อเธอจะได้ขนกลับไปขายยังบ้านเธอ เหตุนี้เอง ที่ผมชื่นชมในตัวเธอ
เธอพยายามทำงานเพื่อหาเงิน แต่ไม่ใช่ทำทุกอย่างที่ได้เงิน ถ้าคุณรู้จักเธอมากขึ้นอาจจะสงสารเธอเหมือนผมก็ได้
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #55 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 10:43:22 AM »

หลังจากเธอเลือกซื้อเสร็จ ผมจะจ่ายเงินให้เธอ เธอไม่ยอมให้จ่ายให้ แถมยังพาเดินหาซื้อของอะไรมาทาน
จนเกือบประมาณ 1 ทุ่มครึ่ง เราก็กลับเข้ามายัง สน.อีกครั้ง ผมหิวข้าวเลยบอกว่าพี่่นั่งรอที่หน้าช๊อปนะ
จนเธอเอาของไปเก็บเสร็จก็มานั่งทานข้าวกัน โดยที่เธอเอาผลไม้ที่ซื้อมา มานั่งรับประทานด้วยกับผม
ผมทานข้าวเสร็จแล้ว เลยชวนกันไปชั้นบนเพื่อคุยกัน วันนี้เรารู้สึกแตกต่างจากทุกครั้งที่ได้เจอกัน
บอกเลย ถึงเราจะเจอกันบ่อย แต่สิ่งที่เราต้องการไม่ใช่การมีอะไรกันทุกครั้งเสมอไป
ผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เหมือนที่เพื่อนๆบอกว่าอย่าล้อเล่นกับความรู้สึกตัวเอง
เราคุยกันถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในอดีต มีทั้งดี ไม่ดี มีทั้งสุข และเศร้า ปนกันไป
จนผมได้บอกกับเธอว่า ผมได้เขียนเรื่องราว ระหว่างเราสองคน ในเว็บไซต์ เว็บหนึ่ง
หนูจะโกรธพี่ไหม น้องเขาบอกลองอ่านให้ฟังสิ ผมใช้เวลาประมาณเกือบครึ่งชั่วโมง
ในการอ่านทุกข้อความที่ผมได้พิมพ์ลงไปในกระทู้นี้ อ่านไปน้ำตาซึมไป หัวเราไป ในบางครั้ง
เธอเงียบ นิ่งไป ผมถามเธอว่าโกรธไหม เธอบอกไม่ได้ว่าอะไร แต่เธอติงมานิดหน่อย
ที่ผมเขียนเอาแต่ด้านดีของผม ใครอ่านก็คงคิดว่าเธอแย่ ที่ผมด่าเธอไปพี่ไม่เห็นเขียนลงไปละ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #56 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 11:58:14 AM »

หลังจากอ่านเสร็จ เธอก็มองหน้าผม ปนอมยิ้ม จบแล้วเหรอ ภาพยนตร์ของพี่นะ ชีวิตเราสองคนดีดีนะพี่
เกิดอะไรขึ้นมากมายแต่สุดท้ายเราก็เลิกกันไม่ได้สักที ทะเลาะกันเพราะหนูรักพี่ หนูแคร์พี่นะ หนูถึงทะเลาะ
พร้อมกับเธอหันหน้ามาหาผม พร้อมกับดึงแขนผมไปกัด 1 ครั้ง ผมไม่ทันระวัง เลยร้องออกมาอย่างแรง
จนห้องข้างๆ เขาคงจะตกใจในเสียงผม ผมต้องกราบขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วย วันนั้นเวลาผ่านไปไวจัง
เรานอนกอดกัน กอดกันจริงๆนะครับ ยอมรับว่าตอนนั้นไม่มีความคิดอยากจะมีอะไรกับน้องเขาเลยนะครับ
อยากกอด อยากอยู่ใกล้ๆซะมากกว่า เพราะรู้ว่า อีกสองวันเธอก็จะต้องกลับไปบ้านเขาอีกครั้ง
ซึ่งครั้งนี้ผมไม่รู้เลยว่า เธอจะกลับมาไหม เธอกลับมาแล้วจะทำงานอะไร แล้วเรายังจะคบกันอีกไหม
เกิดคำถามขึ้นมากมายในหัวสมองผม แต่ผมและน้องเขาตกลงกันไว้ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะทำ
ทุกๆวันที่ได้เจอกันให้ดีที่สุด วันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรไม่รู้ ขอแค่ทำทุกวันนี้ให้ดีที่สุดก่อน
เวลาผ่านไปจนร้านจะปิด เวลาแห่งความสุขย่อมผ่านไปเร็วเสมอ ผมบอกเธอว่า ได้เวลาแล้วที่พี่
ต้องกลับบ้าน แล้วพรุ่งนี้ค่อยเจอกันใหม่นะ ปรากฏว่าเธอน้ำตาไหล ร้องไห้โฮออกมาเลย
พร้อมกับบอกกับผมว่า ไม่ว่ายังงัย คืนนี้หนูไม่ให้พี่กลับบ้าน หนูจะค้างกับพี่ อยากนอนกอดพี่
หนูของร้องนะพี่ เกิดมาหนูไม่เคยขอร้องอะไรพี่เลยนะ เดี๋ยวหนูจะกลับบ้านแล้ว
ซึ่งวันข้างหน้าหนูไม่รู้เลยว่า มันจะเกิดอะไรขึ้น และเรายังจะรักกันเหมือนเดิมอีกไหม
ผมใช้หัวสมองคิดถึงผลกระทบที่จะตามมา ถ้าผมตามใจเธอ ผลลัพธ์ จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
ผลเลยปฏิเสธเธอไปด้วยความสุภาพ เธอร้องไห้ พร้อมกับพูดออกมาว่า น่าสงสารตัวเองจัง
ชวนผู้ชายให้ไปนอนด้วย ไปค้างคืนด้วย เขากลับไม่ไป น่าอายจังเลยนะหนูเนี่ย
ทั้งๆที่มีผู้ชายหลายคน เขาอยากนอนกับหนู ให้เงินหนูได้มากมาย แต่หนูไม่เอา หนูไม่ไป
หนูอยากไปกับพี่ แต่พี่ก็ปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย พี่ไม่ได้รักหนูใช่ไหม
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #57 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 12:10:40 PM »

จนสุดท้ายร้านปิดลง ฝนตกพรำ ผมชวนเธอขึ้นรถ เพื่อจะกลับไปส่งเธอยังห้องของน้องเขา
เธอพยายามออดอ้อนสารพัด เพื่อที่จะได้ไปนอนค้างคืนกัน แต่ผมไปไม่ได้จริงๆ ก็เลยต้องปฏิเสธ
เสียงแข็ง ถึงน้องเขาจะมีน้ำตา จะอะไรก็แล้วแต่ แต่ผมจะไม่ทำอะไรตามใจน้องเขา
จนกระทั่งขับรถมาถึงห้องน้องเขา น้องมองหน้าผม พร้อมบอกมาอีกคำว่า พี่ไม่ไปค้างกับหนู
จริงๆเหรอ หนูไม่อยากนอนคนเดียว หนูอยากนอนกอดกับพี่ จริงๆนะ มันอาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้วนะ
ผมส่ายหัว ปฏิเสธ แล้วสุดท้ายคืนนั้นเราทั้งสองคนก็ต้องจากกันด้วยน้ำตา
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #58 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 12:54:21 PM »

หลังจากเธอเข้าห้อง เธอโทร.ไลน์อ้อนผมเหมือยแมวเหมียวตลอดเลย วันนี้ทำไมหนูน่ารักจัง
ขี้อ้อนด้วย ตั้งแต่รู้จักกันมา หนูไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ หนูอยากอยู่กับพี่ อยากนอนกอดพี่
ไม่อยากนอนคนเดียว อากาศแบบนี้อยากมีพี่นอนกอดกัน เฮ้อ ชีวิตเรา ทำไมถึงต้องมาเจอแบบนี้นะ
เราคุยอะไรไปต่างๆนานา จนผมขับรถถีงบ้านและเราก็ได้วางสายกัน Good night ราตรีสวัสดิ์
เหมือนกับทุกวันที่เราเคยทำกันมาตามปกติ คืนนั้นกลับบ้าน อาบน้ำเสร็จล้มตัวลงนอน
ผมนอนไม่หลับเลย มีเรื่องให้ผมต้องคิดมากมาย กับเหตุการณ์ต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม
พรุ่งนี้แล้วสินะวันสุดท้าย ที่เราจะมีโอกาสได้เจอกับเธอ เพราะเธอจะทำงานเป็นวันสุดท้ายที่ สน.
ผมจะทำอย่างไรดี ได้แต่คิดๆๆๆ แต่คิดเท่าไรก็ยังคิดไม่ออก จนเวลาผ่านไปเช้าของอีกวันหนึ่ง
ฝนตกพรำๆ ผมลุกเข้าห้องน้ำ แปรงฟัน อาบน้ำ แต่งตัวไปทำงานตามปกติ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #59 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 01:41:49 PM »

8 โมงกว่า ผมส่งข้อความในไลน์ไปตามปกติเหมือนทุกวัน แล้วผมก็ไปนั่งที่โต๊ะทำงาน
เปิด คอมฯ แล้วพิมพ์ข้อความในการบ้านฉบับนี้ต่อ และก็ทำงานตามหน้าที่ผมต่อไป ประมาณเกือบ
10 โมงเช้า น้องก็โทร.ไลน์มาหาผม ทำไมพี่ไม่สนใจหนูเลยเหรอ รู้ไหม เมื่อคืนหนูนอนไม่หลับเลย
ในใจก็อยากจะบอกน้องกลับไปว่า พี่เองก็นอนไม่หลับเหมือนกันนะ แล้วน้องก็บอกว่าไหนพี่บอกว่ารักหนู
พี่ไม่เห็นสนใจหนูเลย หนูจะกลับบ้านพรุ่งนี้แล้ว พี่ไม่เห็นทำอะไรให้หนูเลย ในใจเราก็คิด ทำงัยดีเรา
จริงๆตอนปีใหม่ผมก็ซื้อของขวัญให้น้องไปหนึ่งชิ้นนะครับ น้องไม่ได้ร้องขอ แต่ผมเต็มใจซื้อให้น้อง
เพื่อเป็นของขวัญปีใหม่ให้น้อง ผมก็คุยกับน้องไปเรื่อยๆ จนน้องต้องเตรียมตัวไปทำงานตอนเกือบ 11 โมง
จนเวลาผ่านไป ผมโทร.ไลน์หาน้อง ติดน้องก็ไม่รับ โทร.อีกครั้งน้องก็ไม่รับสายผม จนสักพักน้องส่งข้อความ
กลับมาหาว่า ตอนนี้หนูอยู่ที่ สน. หนูกำลังเสียใจ หนูเศร้าอยู่ เดี๋ยวหนูดีขึ้น หนูโทร.หาพี่เองนะ
ผมก็เงียบรอเวลาจนผ่านไปเกือบเที่ยง ผมไปหาอะไรทาน ทานเสร็จก็รอคอยว่าเมื่อไรนะ น้องจะโทร.หา
จนเที่ยงครึ่ง ผมไลน์ไปหาน้องว่า เดี๋ยวบ่ายโมงพี่ไปหานะ สะดวกหรือเปล่า น้องก็เงียบ ผมเลยไม่รอคำตอบ
ขับรถคู่ใจเพื่อที่จะไปหาน้อง จนเกือบบ่ายโมง ผมแวะเข้าปั๊ม ซื้อขนม ซื้อของที่น้องชอบไปฝากน้อง
บ่ายโมงเศษ ผมก็มาถึงที่ สน. แล้วไลน์หา โทร.หา น้องก็เงียบ ไม่มีสัญญาณตอบรับ หรือน้องขึ้นทำงานอยู่
แต่เรานัดน้องไว้แล้วนะ เอายังงัยดี ผมเลยเรียกเชียร์มาถาม เชียร์บอกว่าเดี๋ยวดูให้  สักพักเดินกลับมาหาผมว่า
น้องทำงานอยู่รอแปบ แค่นั้นแหละ ผมระดมโทร.หาน้อง ไปหลายสายเหมือนกัน ทั้งไลน์ ทั้งเบอร์โทร.
จนน้องรับสายผมบอกกับผมว่ารอแปบ ผมเลยถามว่านัดกันแล้วทำไมทำแบบนี้ หนูทำอะไร หนูกลับมาห้อง
พอดีน้องสาวหนูมา เอาของมาให้เพื่อจะได้เอากลับบ้านวันพรุ่งนี้  ผมเย็นลง แล้วถามต่อไปว่า แล้วจะเอายังงัย
ให้พี่รออยู่ที่นี่ใช่ไหม น้องบอกว่าพี่สะดวกเปล่า มารับหนูหน่อยนะ ฝนตกปรอยๆ หนูกลัวเปียกฝนจะไม่สบายไปนะ
ได้ยินแค่นั้นแหละ ผมรีบขับรถไปรับน้องเขาโดยทันที ไม่เกิน 10 นาที ผมก็มาจอดรอหน้าห้องน้องแล้ว
และโทร.บอก น้องก็เดินมาหาผม พร้อมกับบอกผมว่า ไปพี่ไปบิ๊กซีกัน หนูจะไปซื้อของกลับบ้าน
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
ขอนลอย
BLV HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level : 3 (เสียวไม่บ่อยแต่ใจรัก)
*

พลังหื่น : 8
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 100



« ตอบ #60 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 07:39:32 PM »

ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ครับ
บันทึกการเข้า
fatcat025
Liveไปทำไม เค้าเจ็บ เราเจ็บ ซื้อกินจบ
BLV HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 65
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 317


« ตอบ #61 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 09:08:02 PM »

รออ่านต่อน่ะครับ เคยรักคนคนนึง สถานะคล้ายๆแบบนี้ รักไปเจ็บไป ตัดใจดีกว่า แต่ถึงตอนนี้ก็ยังแอบมองเค้าห่างๆแบบห่วงๆ
บันทึกการเข้า
miniauuu
BLV HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level :1 (น้องใหม่กาเจี้ยวเล็ก)
*

พลังหื่น : -1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 22


« ตอบ #62 เมื่อ: มกราคม 11, 2017, 09:46:14 PM »

เจอเหตุการณ์แบบนี้ คงจะลืมยาก แต่โลกความเป็นจริงเรามีคนที่เรารักอยู่ที่บ้านท่าน
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #63 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 07:29:27 AM »

ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่ไปช๊อปปิ้ง น่าจะซื้อของสวยๆงามๆ แต่ทุกครั้งที่ผมไปกับเธอ เธอจะซื้อของที่จำเป็น
เอากลับบ้าน ไปใช้ที่บ้าน ไปขายที่บ้าน ช่วงนี้ใกล้ตรุษจีน เธอก็เลือกซื้อของที่จำเป็นเพื่อนำไปขายที่บ้าน
ใช้เวลาไม่เกิน 2 ชั่วโมง การซื้อของครั้งนี้ก็เสร็จสิ้น แต่ยังไม่ได้ครบทุกอย่าง ผมเลยอาสาขับรถพาเธอขับรถไปดู
ของในตลาด ฝนตกพรำๆ ผมขับรถผ่านโรงแรมม่านรูด เราสองคนมองหน้ากันโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ผมก็เลย
ขับรถผ่านโรงเรียนม่านรูดไป โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขับรถวนรอบตลาด เพื่อซื้อของ ปรากฏว่าเธอเปลี่ยนใจ
ไม่ซื้อของแล้วแต่เธอรู้แล้วว่าร้านอยู่ตรงไหน เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้า ก่อนออกเดินทาง เธอค่อยมาซื้อก็ได้ ตอนนี้
หนูอยากอยู่กับพี่ ทำให้ผมนั่งคิดย้อนหลัง หรือเมื่อกี๊ เราควรขับรถเลี้ยวเข้าโรงแรมน่าจะดีกว่าไหม
ผมขับรถผ่านมาเรื่อยๆ เจอร้านก๋วยเตี๋ยวไอน้ำ ร้านนี้ผมว่าแปลกดี ชื่อก็แปลก ไม่เคยกินที่ไหน
ผมเคยมากินที่นี่เพราะว่าเด็กเก่าผมร้านเมรี พาผมมากิน ผมเลยจอดรถ บอกกับเธอว่า ก่อนกลับ ลองมากิน
อะไรแปลกๆหน่อยไหม พี่เชื่อว่าหนูคงจะยังไม่เคยกินหรอกนะ เผื่อวันหน้าหนูไม่ได้มาเมืองไทยแล้ว
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #64 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 07:36:11 AM »

ผมสั่งให้เธอชุดหนึ่ง ผมชุดหนึ่ง จนเราทั้งสองกินก๋วยเตี๋ยวไอน้ำ เสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ผมก็ถามน้องเขาว่า จะไปไหนต่อ เข้าร้านเลยไหม น้องบอกเข้าร้านก็ได้นะพี่ ผมเลยขับรถ
จากร้านก๋วยเตี๋ยวจุดมุ่งหมายคือที่ สน. ใช้เวลาขับรถไม่นาน ผมก็มาถึง และลงรถ
เธอหิ้วของที่ซื้อมาลงจากรถจนหมด หมดได้แต่คิดว่า จะเอาลงไปทำไม หรือคืนนี้
เธอจะไม่ให้ผมไปส่งเธอที่ห้อง ในสมองมีเครื่องหมายคำถามอีกแล้ว เฮ้อ ปวดหมอง
เธอเดินเข้าไปร้านก่อน ผมเข้าห้องน้ำ แล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะหน้าช๊อป นั่งรอสัก 10 นาที
เธอโทร.มาหา ถามว่าพี่อยู่ไหน ขึ้นมาชั้นสองนะ ผมตอบรับ โอเค แล้วผมก็เดินตามขึ้นไป
วันนี้เราใช้ห้อง ใช้เตียง ชั้นเดิม เตียงเดิม ที่เรารู้จักกันวันแรก และวันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้าย
แล้วก็ได้ที่เราจะได้เจอกันที่ สน. เป็นครั้งสุดท้าย และวันสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
rak.mai.dai
Level :1 (น้องใหม่กาเจี้ยวเล็ก)
*

พลังหื่น : 1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 26


« ตอบ #65 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 09:34:55 AM »

เรื่องราวน่าติดตามดีครับ
บันทึกการเข้า
amata
Level :1 (น้องใหม่กาเจี้ยวเล็ก)
*

พลังหื่น : 1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 16


« ตอบ #66 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 09:54:31 AM »

       

                        ฮักที่แลก..........................ด้วยแหกกฎฟ้า
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #67 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 04:33:42 PM »

ผมเปลี่ยนใส่กางเกงสำหรับนวด แล้วลงนอนไปข้างๆเธอ มองหน้ากัน จำทุกสิ่งทุกอย่างบนใบหน้า
ผมเอามือลูบหัว ลูบผม ลูบแก้มของน้องเขา จับจมูก จับคิ้ว แล้วผมก็เอาปากผมประกบปากกับริมฝีปาก
ของน้องเขาอย่างแผ่วเบา นานเท่าไรผมไม่รู้ แต่ผมคิดว่ามีความสุขมาก สักพักถอนริมฝีปากออกมา
พร้อมกับถอนหายใจเฮือกทั้งสองคน น้องเขาพูดกับผมว่า ขอบคุณพี่มากสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่ทำให้หนูตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน พร้อมกับเอ่ยปากขอโทษผม ถึงทุกเรื่องที่ผ่านมา ที่น้องได้ทำ
สิ่งไม่ดีลงไปกับผม ผมเอามือลูบหัวน้องเขาพร้อมกับพูดว่า พี่อโหสิกรรมให้กับหนูทุกๆอย่างที่หนูได้ทำ
ไม่ดีกับพี่ลงไป น้องเอากำปั้นมาทุบบนแขนผม แล้วพูดออกไปว่า หนูยังไม่ตายนะพี่ จะมาให้อโหสิกรรม
ได้งัย  เราหัวเราะ และยิ้มใส่กัน เรานอนกอดกัน พูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา วีรกรรม ระหว่างผมกับน้อง
มีมากมาย เรื่องบางเรื่องผมไม่สามารถพิมพ์รายละเอียดลงมาให้อ่านได้ทั้งหมด เนื่องจากรายละเอียดมีค่อนข้างเยอะ
และผมก็ใช้เวลาเรียบเรียงแค่ไม่กี่วัน  เลยมีบางเหตุการณ์ที่ไม่ได้เ่ล่าออกไปบ้าง เช่นน้องบอกให้ผมซื้อแหวนทองให้
ผมก็ซื้อให้ แต่น้องบอกว่าจะออกคนละครึ่ง จะได้คิดถึงกัน เวลาที่มองแหวน ไม่ได้เอาเงินพี่คนเดียว
ผมไม่เข้าใจน้องเหมือนกัน เรื่องบางเรื่อง เธอคิดละเอียดอ่อนมากกว่าคนไทยเสียอีก หรืออีกเรื่องที่จะเล่าให้ฟัง
ตอนน้องไปต่องพาสปอร์ต น้องต้องเอามือถือไอโฟนน้องไปจำนำ เพื่อจะเอาเงินไปต่อพาสปอร์ต และส่งไปทางบ้าน
โดยน้องไม่กล้ารบกวนผม  ซึ่งถ้าเป็นคนอื่น เขาคงบอกผม แล้วขอเงินผมเอาไปใช้เลยก็ได้ แต่น้องไม่ทำครับ
 
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #68 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 04:45:04 PM »

ตอนแรก ผมไม่คิดเลยนะครับ ว่าผมจะรักผู้หญิงคนนี้ได้เพียงนี้ ถามว่าเรื่องบนเตียง หรือรูปร่างเธอใช่สเปคผมไหม
ตอบเลยไม่ มีคนอื่นอีกหลายคน ที่ผมเคยมีอะไรด้วย เขาเก่งกว่าผู้หญิงคนนี้มาก แต่สิ่งหนึ่งที่ผมได้รับ
จากผู้หญิงคนนี้ คือความสุขทางใจ  ไม่ใช่ทางกายเพียงอย่างเดียว  ผมยอมรับนะว่าผมหลงเธอมาก หลงในความดี
และหลงในความเป็นคนฉลาด ฉลาดพูด ฉลาดคิด เธอจากบ้าน ข้ามน้ำ ข้ามทะเล ข้ามภูเขา มาเป็น 1000 กิโล
เพื่อมาทำงาน เพื่อจะกลับไปทำความฝันของเธอให้เป็นจริง เธอฝันจะเปิดร้านอาหารที่บ้านเมืองของเธอ
ถามว่าตอนนี้ ถ้าเธอไม่มาทำงานที่เมืองไทย เธออยู่บ้านเธอ เธอสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้แบบสุขสบาย แต่เธอเลือกทางเดินนี้
เพราะเธอต้องการเงิน เพื่อไปทำความฝันของเธอให้เป็นจริง เธอเล่ากับผมว่า เธอมาทำงานที่นี่ เธอผ่านผู้ชายมาไม่กี่คน
ก่อนมาเจอผม วันๆหนึ่ง ถามว่าถ้าเธอรับทำพิเศษวันละสองคน เธอจะมีรายได้ประมาณ ครึ่งแสน แบบหักอะไรทุกอย่างแล้ว
หรือถ้าขยันทำงาน ก็สามารถมีรายได้เหยียบแสนเลย เธอพูดกับผม เธอไม่ได้ทำกับผู้ชายทุกคน แต่เธอเลือกที่จะทำ
กับผู้ชายบางคนที่ดีกับเธอ ที่คุยกับเธอรู้เรื่อง คนหล่อๆรวยๆ เสนอเงินให้เธอมากมาย เพื่อขอมีอะไรด้วย แต่เธอก็ปฏิเสธเขา
แรกๆที่ผมเริ่มรู้จักกัน ผมไม่เชื่อเลยในสิ่งที่น้องเขาพูดนะ แต่ตอนนี้ผมเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่น้องเขาได้พูดออกมา
คนเรา เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะทำอะไร  เพื่อให้ชีวิตของเราดีขึ้นได้ ถึงแม้ว่าจะต้องทำในสิ่งที่สังคมไม่ยอมรับ
เธอเล่าให้ฟังอีกว่า ในเมืองไทย มีคนบ้านเธอเข้ามาทำงานหลายล้านคน เพราะที่เมืองไทย หาเงินได้ง่ายกว่าบ้านของเธอ
สถานบริการ ร้านค้า โรงงานต่าง ๆ มีแต่คนบ้านเธอ ถ้าไม่ดิ้นรนก็คงจะต้องอดตาย
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #69 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 04:52:49 PM »

ผมได้ฟังเรื่องราวของเธอ จากปากของเธอทำให้ผมรู้สึกเศร้าไปด้วย แต่ผมจับมือเธอแล้วบอกให้เธอ สู้ๆๆๆนะ
เธอยิ้ม และบอกขอบคุณพี่นะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง เธอเอาปากมาประกบปากผม ผมเริ่มรุกเธอ พยายาม
จะถอดเสื้อ ถอดกางเกง ถอดทุกอย่างที่ขวางตัวเธอออกให้หมด ถึงตอนนี้เธอไม่ได้พูดอะไรนอกจากมีเสียงครางเบาๆ
ในลำคอของเธอ แล้วเราก็มีความสุขด้วยกันในวันนั้น แล้วเราก็นอนกอดกัน เผลอหลับไป จนถึงเวลาประมาณ 2 ทุ่ม
เราพูดคุยกันอีกครั้งหนึ่ง ผมถามเธอว่าเหนื่อยไหม โอเคหรือเปล่า น้องเขาตอบว่า หนูโอเค พี่ละหนูกลับบ้าน
จะแอบมาหาใครที่ สน.เปล่า ผมเลยบอกน้องไปโดยที่ไม่ได้คิดว่า มาสิทำไมเหรอ พี่เล็งเบอร์ ..... ไว้แล้ว
น้องตาเขียวปัด นอนหันหลังให้ผม พร้อมคราบน้ำตา ผมเดินอ้อมไปหาน้องเขา พร้อมกับเช็ดคราบน้ำตาให้
พี่พูดเล่นนะ พี่จะไม่มาแบบนี้กับใครอีกแล้ว พี่จะมีหนูคนเดียว ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น พี่จะคิดถึงหนูนะ
แล้วเราก็แต่งตัวใส่เสื้อผ้า เตรียมตัวที่จะลงมาจากห้องนวด
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
คนเดินดินธรรมดา
ชอบหนีงานไปปรี้ เป็นชีวิตและจิตใจ
VIP HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
สมาชิกVIP : ระดับ 2 ดาว
*

พลังหื่น : 156
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2010


« ตอบ #70 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 05:48:19 PM »

มารอต่อนะครับ
บันทึกการเข้า

ทำงานเก็บเงินได้ แบ่งส่วนหนึ่งไว้ปรี้น้อง
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #71 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 07:48:30 PM »

น้องถามมาคำหนึ่ง พี่จะกลับแล้วเหรอ คืนนี้พี่ค้างกับหนูนะ คืนนี้วันสุดท้ายแล้วที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หนูจะไม่ยอมให้พี่กลับบ้าน  นะพี่นะ  ไปค้างคืนกับหนูนะ น้องอ้อนผม ทั้งคำพูด
และท่าทาง หน้าตา ถ้าผมไปค้าง รับรองว่าบ้านผมแตกแน่เลย ผมเลยบอกกับน้องว่า พี่มีเวลาให้หนู
วันนี้ทั้งวันแล้ว ตั้งแต่ บ่ายโมงจนถึงตอนนี้ หรือจะถึงเต็มที่ได้ตอนเที่ยงคืน หนูยังไม่พอใจอีกเหรอ
เห็นใจพี่หน่อยนะ เราพบกันคนละครึ่งทาง เข้าใจความรู้สึกของพี่ด้วยนะ บรรยากาศตึงเครียด
เริ่มกลับมาอีกครั้ง งั้นขึ้นรถก่อน แล้วเราค่อยตกลงกันนะพี่ ผมเดินลงไปชั้นล่าง พร้อมกับยื่นเงิน
ไปให้น้องเป็นค่าตัดชั่วโมงของน้องวันนั้น ทั้งวันน้องมาทำงาน แต่น้องอยู่กับผมตลอด ถึงแม้จะมีไลน์
มีคนโทร.มาหาน้องเขา เขาก็ไม่สนใจ เขาบอกว่าวันนี้หนูไม่ทำงานกับใคร หนูจะอยู่กับพี่ของหนูคนเดียว
ผมเดินออกไปด้านหลังลานจอดรถ เปิดประตูเข้าไปรอในรถ สักพักน้องเดินมาพร้อมหอบของพะลุงพะลังมาด้วย
ผมเปิดประตูให้น้อง น้องเอาของมาเก็บในรถของผม แล้วเดินมานั่งข้างๆผมในรถ พร้อมกับบอกพี่
คืนนี้พี่ค้างกับหนูนะ ผมไม่ตอบ ขับรถออกจากร้านไป ประมาณ 15 นาที ผมเลี้ยงรถเข้าโรงแรมม่านรูด
ที่ขับรถผ่านมาก่อนในช่วงเวลาบ่าย น้องทำหน้าดีใจนิดๆ คิดว่าผมจะค้างคืนด้วยแน่คืนนี้ ผมเปิดประตู
ลงจากรถ น้องเดินตามมา ผมจ่ายเงินกับพนักงานไป น้องตะโกนบอกมาค้างคืนนะพี่ เอากับน้องเขาสิ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #72 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 08:12:52 PM »

ผมเดินกลับมาหาน้อง พร้อมกับลูบหัว แล้วบอกกับน้องว่า พี่ทำอะไรตามใจหนูไม่ได้จริงๆ พี่ขอร้องนะ
น้องนิ่งไปชั่วครู่ แล้วเปลี่ยนอิริยาบท ยิ้มให้ผม แล้วบอกกับผมว่า ไม่เป็นไรก็ได้พี่ ขอแค่ตอนนี้พี่อยู่กับหนู
หนูก็มีความสุขแล้ว ขอบคุณนะที่ยังไม่ทิ้งกันไปไหนอีก ผมเคยมีความคิดอยู่หลายครั้งนะครับ
ว่าจะเลิกกับน้อง เนื่องจากนิสัยของน้อง ที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้งอน ขี้โมโห เป็นคนไม่ยอมคน
แต่ก็ทำใจไม่ได้สักที นึกภาพคนที่เราเคยรัก ไปมีอะไรกับคนอื่น หรือ........... เฮ้อ
ใครที่เคยเป็นคงเข้าใจความรู้สึกนะครับ ทั้งๆที่ถ้าผมเลิกกับน้องเขาไปในตอนที่ทะเลาะกัน
แล้วผมไม่ติดต่อ บล๊อกเบอร์ บล๊อกไลน์ เขาไปเลย ผมก็สามารถทำได้ แต่ติดอยู่คำหนึ่ง
ที่น้องเขาพูดกับผมไว้ว่า หนูไม่รู้นะหนูรักพี่ หนูรู้สึกดีกับพี่ หนูจะเกิดหรือตาย อีกกี่รอบ
เราจะได้เจอกันอีกไหม ฟังแล้วก็น่าเศร้า หรือจะดีใจดีนะ หนูจะอยู่จองเวรจองกรรมกับพี่
ไปในชาตินี้นะ พี่หนีหนูไปไหนไม่รอดหรอก ฟังคำนี้ น่ากลัวใจของน้องจังเลยนะครับ
ท่านผู้อ่านทุกท่าน คงคิดเหมือนผมว่า ผมทนน้องเขาได้อย่างไร ผมขอตอบว่า ผมไม่ได้ยอมน้อง
เขาไปหมดทุกอย่าง และทุกเรื่องเสียทีเดียว บางเรื่องผมก็คอยห้าม คอยเตือนน้องเขา
ในการปรับตัวเข้ากับคนอื่น การดำรงชีวิตในสังคม บางครั้ง น้องเขาก็สอนผม ให้กำลังใจผม
ได้เหมือนกัน ถึงแม้ว่าน้องเขาจะอายุน้อยกว่าผมเกือบ 10 ปี แต่ความคิดความอ่านของน้องเขา
ไปไกลเท่าผม หรืออาจจะไกลกว่าผมก็ได้
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #73 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 08:29:11 PM »

บางครั้งชีวิตเราก็เจอเรื่องอะไรที่ไม่คาดคิดมาก่อนเสมอ คืนนั้นเรามีความสุขกันมาก เธอบอกว่าที่ร้าน
เธอไม่ได้อาบน้ำก่อน เลยไม่เต็มที่ แต่มาที่โรงแรมนี้ได้อาบน้ำก่อน เธอสามารถทำอะไรได้เต็มที่่ทุกอย่าง
เราปรนเปรอความสุขให้แก่กันจนสมควรแก่เวลา ที่เราต้องจากกัน 4 ทุ่มกว่าๆ เราก็ล้อหมุนออกจากโรงแรม
แห่งนี้ ซึ่งอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ในชีวิต ที่เราจะได้มีอะไรกัน หรืออาจจะมีอีกในอนาคต
ผมก็ให้คำตอบไม่ได้ ผมขับรถออกมาจากโรงแรมแบบช้าๆ ไม่อยากให้ถึงห้องเธอไวไวเลย ผมถามน้องเขาว่า
หิวหรือเปล่า อยากทานอะไรไหม น้องเขาบอกว่าอยากทานอะไรร้อนๆ ผมเลยเสนอไปหาอะไรทานกันที่องค์พระหรือเปล่า
น้องตอบกลับมาคำหนึ่ง ทำผมสะดุ้งเลยในหัวใจ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่กลับบ้านดึก คนที่บ้านพี่จะเป็นห่วง หนูสงสารเขา
ผมรู้สึกผิดยังงัยไม่รู้ตอนนั้น ฟมขับรถผ่านองค์พระ แล้วเลี้ยวรถ แล้วจอด ผมซื้อน้ำเต้าหู้ หร้อมถั่วเขียวต้มน้ำตาล
เพื่อให้น้องเขาไปกินก่อนนอน หรืออาจจะกินตอนตื่นตอนเช้าก็ได้ ผมขับรถแบบช้าที่สุด เท่าที่จะช้าได้
เวลาที่เรามีความสุข ย่อมผ่านไปเร็วเสมอ สุดท้ายผมก็มาจอดรถที่หน้าปากซอยทางเข้าห้องพักของน้องเขา
จอดรถเสร็จไม่มีคำพูดอะไร นอกจากภาษากาย น้องหันหน้ามาหาผม ผมหันหน้าไปหาน้องเขา เราประกบปากต่อปาก
หรือเรียกภาษาอังกฤษว่า เมาท์ทูเมาท์ เป็นการจูบที่อร่อย และมีความสุขอีกครั้งหนึ่งในชีวิตของผม
หลังจากนั้นเราก็นั่งอยู่ในรถ คุยกันถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา และสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปในอนาคต และความคาดหวัง
ระหว่างความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน เชือ่ไหม เรานั่งในรถเป็นเวลาเกือบ 2 ชั่วโมงเพื่อคุยกัน โดยที่ผมไม่ได้ติดเครื่อง
เราไม่มีความรู้สึกร้อนเลย เพราะเรามีความอบอุ่นให้แก่กันและกัน นี่เหรอที่เขาเรียกว่าความสุขทางใจ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #74 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 08:47:26 PM »

จนถึงเวลาที่เราต้องจากกัน ใจหายนะครับ ตอนผมพิมพ์นี้ ความรู้สึกยังคงอยู่เพราะเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดมาหมาดๆ
สดๆร้อนๆ เกือบจะ Live เลยก็ว่าได้นะครับ ขอพักหน่อยนะครับ น้ำตามันไหล
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
<+ suntoryboy +>
VIP HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
สมาชิกVIP : ระดับ 5 ดาว
*

พลังหื่น : 2065
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 9705



« ตอบ #75 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 10:18:09 PM »

สู้ๆครับพี่ ทางนี้ เหลืออีกนิดเดียวพี่ทำให้สุดไปเลยครับ

เพราะอีกทางนึง ชีวิตจริงของพี่รอพี่กลับไปอยู่นะครับ
บันทึกการเข้า

Line : @suntoryboy (มี @ ด้วย)
IG : SUNTORYBOY
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #76 เมื่อ: มกราคม 12, 2017, 10:33:24 PM »

สู้ๆครับพี่ ทางนี้ เหลืออีกนิดเดียวพี่ทำให้สุดไปเลยครับ

เพราะอีกทางนึง ชีวิตจริงของพี่รอพี่กลับไปอยู่นะครับ

ขอบคุณมากครับสำหรับกำลังใจ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
powerce
Level :1 (น้องใหม่กาเจี้ยวเล็ก)
*

พลังหื่น : 1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 13


« ตอบ #77 เมื่อ: มกราคม 13, 2017, 08:22:22 AM »

บางทีฟ้าก็เล่นตลกกับชีวิต  boy-emoticon-001 สู้ๆๆน่ะครับพี่อแล้วเราก็จะผ่านมันไป
บันทึกการเข้า
johntery
BLV HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 37
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 446



« ตอบ #78 เมื่อ: มกราคม 13, 2017, 10:24:48 AM »

สู้ๆ ครับการที่เรามีความรู้ดี ต่อใครมันไม่ผิด ครับ ถึงจะอยู่คนละที่แต่ยังติดต่อถึงกันได้อยู่ นะครับ
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #79 เมื่อ: มกราคม 14, 2017, 08:08:47 AM »

ณ เวลานี้ เพลงนี้คงเหมาะสมที่สุด สำหรับความรู้สึกของเราสองคน
หลายครั้งที่มองไปบนฟ้า ทุกๆ ครั้งฉันเองก็เกิด
คำถามขึ้นมาข้างใน อยากจะรู้เธอเป็นเช่นไร
ไม่พบไม่เจอกันนานแล้ว เป็นเวลาเนิ่นนาน
จากวันนั้นที่เราต้องไกล อยู่ตรงนั้นเธอเป็นเช่นไร

อยากรู้ อยากดูแลใกล้ๆ เธอในทุกวัน
แล้วมีระยะทาง ที่มันกั้นเราไว้

ดูแลตัวเองดีๆ นะ คนที่อยู่ทางนั้น
คนทางนี้ยังคิดถึงกัน เหมือนอย่างเดิมไม่เคยเปลี่ยน
อากาศกลางคืนมันหนาว ก็ห่มผ้านอนก่อนหลับฝัน
หากเธอเหงาให้คิดถึงกัน เหมือนอย่างฉันคิดถึงเธอ
ส่วนคนที่อยู่ทางนี้ ไม่ต้องห่วง
ฉันดูแลตัวเองอย่างดี เพื่อรอวัน
วันที่พบกัน วันที่ฉัน ได้พบเธอ

อยากรู้ อยากดูแลใกล้ๆ เธอในทุกวัน
แล้วมีระยะทาง ที่มันกั้นเราไว้

ดูแลตัวเองดีๆ นะ คนที่อยู่ทางนั้น
คนทางนี้ยังคิดถึงกัน เหมือนอย่างเดิมไม่เคยเปลี่ยน
อากาศกลางคืนมันหนาว ก็ห่มผ้านอนก่อนหลับฝัน
หากเธอเหงาให้คิดถึงกัน เหมือนอย่างฉันคิดถึงเธอ
ส่วนคนที่อยู่ทางนี้ ไม่ต้องห่วง
ฉันดูแลตัวเองอย่างดี เพื่อรอวัน
วันที่พบกัน วันที่ฉัน ได้พบเธอ

วันที่พบกัน วันที่ฉัน ได้พบเธอ


[
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
wcknn
BLV HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level : 2 (มือใหม่หัดสาวแหนม)
*

พลังหื่น : 1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 68


« ตอบ #80 เมื่อ: มกราคม 14, 2017, 01:46:41 PM »

ขอบอกตรงๆเลย...เรื่องของผมคล้ายๆกันเลย...ต้องตัดใจและทำใจสุดๆครับ
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #81 เมื่อ: มกราคม 14, 2017, 05:28:53 PM »

ขอบอกตรงๆเลย...เรื่องของผมคล้ายๆกันเลย...ต้องตัดใจและทำใจสุดๆครับ
ขอบคุณครับ สำหรับคำแนะนำ เวลาคงช่วยอะไรให้ดีขึ้นนะครับ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
outsider
VIP HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level : 5 (เทพบุตร เจี้ยวทองคำ)
*

พลังหื่น : 181
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 740


« ตอบ #82 เมื่อ: มกราคม 15, 2017, 04:00:29 AM »

    สำหรับผม อยากเขียนตอนจบว่า
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ....อย่าเวิ่นเว้อกับสาวบริการ....
     เจอน้องๆ พวกนี้ชอบก็ไปหาบ่อยๆ แล้วอย่าปล่อยให้
อารมณ์ความรู้สึกเข้าครอบงำครับ ไม่มีเรื่องไหนจบสวย
ไม่มี HAPPY ENDING ในนิยายรักเหล่านี้ครับ

     โชคดีที่สุดที่ท่านผ่านเรื่องนี้มาโดยผบ.ท่านไม่ทราบเลย
ไม่งั้นท่านอาจะเสียทั้ง 2 คน......


ชอบข้อคิดของท่าน มากครับ
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #83 เมื่อ: มกราคม 16, 2017, 09:24:29 AM »

11 มกราคมวันเดินทาง น้องเขาตื่นแต่เช้า เราก็ไลน์คุยกันตามปกติ แต่น้องไม่ค่อยจะว่าง
เพราะต้องเตรียมตัวเดินทาง ทั้งกระเป๋าเสื้อผ้า แพ็กของเพื่อจะนำกลับไปบ้านเมืองของน้อง
รู้สึกใจหายยังงัยไม่รู้ ตอนแรก บอกน้องว่าจะขับรถไปส่งน้องเอง แต่น้องไม่ยอมให้ไปส่ง
เพราะกลัวตอนจะจากกัน กลัวทำใจไม่ได้ น้องยอมเช่ารถไปส่ง เพื่อความสบายใจของน้อง
เราไม่ดื้อ เอาที่น้องสบายใจ ก่อนจากกันเมื่อคืน เราให้เงินน้องจำนวนหนึ่ง เป็นค่ารถ
ที่ใช้ในการเดินทาง และค่าซื้อแหวนทองให้น้อง ที่เราเคยตกลง และสัญญากันเอาไว้
จนกระทั่ง 11.30 น. โดยประมาณ น้องก็ถ่ายรูปน้องนั่งบนรถ พร้อมที่จะออกเดินทาง
กลับบ้าน เรารู้สึกแปลกๆ เหมือนกับว่า จากกันครั้งนี้ ชีวิตนี้เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีก
น้องก็บอกกับเราว่า กลับบ้านครั้งนี้ น้องไม่อยากกลับเลย วันนั้น เราไม่เป็นอันทำงาน
น้องไปถึงท่ารถ น้องไลน์คุย โทร.ไลน์มาคุยตลอด จนกระทั่งเวลารถออก น้องก็คุยกับเรา
ตลอดเลย จนสัญญาณอินเตอร์เน็ตไม่มี น้องก็โทร.หาเรา จนไม่มีสัญญาณอินเตอร์เน็ต
และไม่มีสัญญาณโทรศัพท์
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #84 เมื่อ: มกราคม 16, 2017, 09:29:14 AM »

พอช่วงเช้าวันที่ 12 มกราคม น้องโทร.ไลน์มาหาเราแต่เช้า เพราะมีทั้งสัญญาณโทร.และเน็ต
เราไม่ทันได้รับ พอสายๆเลยโทร.กลับไปหาน้อง ปรากฎว่าน้องถึงชายแดน ประเทศน้องแล้ว
อีกไม่กี่ชั่วโมงน้องก็จะถึงบ้านแล้ว พี่ดีใจกับหนูด้วยนะ ที่หนูจะได้กลับบ้าน แต่หนูไม่ดีใจเลย
หนูเสียใจนะที่ไม่ได้เจอพี่ เราเลยบอกว่าสักวัน เราต้องมีโอกาสได้เจอกันอีก ไม่ว่าในฐานะอะไร
น้องนั่งรถไป ก็คุยไลน์ไป สัญญาณขาดๆหายๆ น้องก๋ไม่วางสาย คุยกับเราบ้าง กับเพื่อนน้องบ้าง
จนกระทั่งช่วงเย็น ๆ ของวันที่ 12 น้องก็เดินทางกลับมาถึงบ้าน และเราก็ไม่ค่อยได้คุยกัน
เพราะน้องกลับมาบ้าน น้องบอกกับเราเสมอว่า เธอกับมาบ้านจะยุ่งมาก ไม่ได้สบายเหมือนที่เราคิด
เราเข้าใจ เพราะเคยรู้จักหมอมาหลายคน บางคนนั่งตู้สวย น่ารัก ผิวพรรณดี แต่พอกลับบ้าน
เธอต้องเข้าไร่เข้านา เกี่ยวข้าว ตัดอ้อยก็มี นี่นะชีวิต คนเราเลือกเกิดไม่ได้ ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด
กันทุกคน
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #85 เมื่อ: มกราคม 16, 2017, 09:34:09 AM »

ตอนนี้ทุกวัน เราก็ยังคงได้คุยกันตามปกติ แต่อาจจะไม่ได้นาน และไม่บ่อยเหมือนก่อน
ผมก็เข้าใจน้อง เพราะน้องต้องเตรียมงานแต่งงานของน้องชาย และน้องต้องเตรียมงานปีใหม่
ก็คือตรุษจีนของบ้านน้อง ผมเหงานะยอมรับ ไม่มีคนกัดด้วย ไม่มีคนทะเลาะ ก็เลยตอนนี้
กลับมาให้เวลากับ ผบ. ตัวจริงบ้าง พาเขาไปทนแทน ชดเชย วันที่เราให้ความสนใจกับน้อง
คนอื่นบ้าง ตอนนี้ก็เลยไม่เหงา ทำหน้าที่ของตัวเอง และทำวันนี้ให้ดีที่สุด มีอะไรเพิ่มเติม
ผมจะมาอัพเดตเรื่อยๆนะครับ ขอบคุณสำหรับสมาชิกที่เข้ามาอ่านมากๆนะครับ ขอกำลังใจให้ผมบ้าง
อาจจะบวกให้ หรือจะคอมเม็นต์ให้ ก็แล้วแต่สะดวกครับ ผมก็เป็นมนุษย์ปุถุชนคนเดินดินธรรมดา
คนหนึ่ง ที่อยู่บนโลกใบนี้ที่แสนจะสับสนวุ่นวาย แต่ไม่่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ชีวิตเราก็ต้องดำเนินต่อไปครับ
สุขภาพดี มีเงินใช้กันทุกท่านนะครับ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
Anti
VIP HERO : บริจาคเงินช่วยเวป
Level : 5 (เทพบุตร เจี้ยวทองคำ)
*

พลังหื่น : 9
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 705


« ตอบ #86 เมื่อ: มกราคม 17, 2017, 01:51:43 PM »

ขอบคุณที่แชร์ครับ

เศร้าปนซึ้งมากๆ

ขอบคุณจากใจจริงครับ

 milkbottle22
บันทึกการเข้า
kanongnang
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 42
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 412



« ตอบ #87 เมื่อ: มกราคม 22, 2017, 08:25:55 PM »

 milkbottle20 เด็กคอนถมมีดีแบบนี้แหละ สงสัยแอบชอบเด็กไทใหญ่ แหง เรย อาการติดเด็กแบบนี้ผมเชื่อว่าพวกเราเป็นกันทุกคน ผมเองก้อเป็นอาการติดเด็กจนต้องไปเกือบทุกอาทิต หรือจะเด็กติดเราโทรตามให้มา นวด เลือกคนอื่นก้อไม่ได้มีงอน ยิ่งเด็กจากเพื่อนบ้านเด๋วนี้มักเป็นเด็กๆๆ หน้าตาดีด้วยอืม แต่ๆๆเราก้อต้องอยู่กะชีวิตจริง เพราะเราเป็นคนทำงานเช้า ส่วนน้องทำงานคำ่ เพราะงั้นเวลามันไม่ค่อยจะมีให้มากเท่าไหร่หรอก ผมเคยได้อ่านหลายๆๆประสบการณ์จากพี่ๆๆในนี้ มีหลายๆคำชวนให้คิดได้ เช่น น้องมาหาเงินไม่ได้มาหาผัว ความไวเป็นของปิศาจ เพราะงั้นช่วงหลังๆมาผมเท่วชิวขึ้นเยอะ คิดถึงสองคำนั้น แล้วก้อพยายามปิดเกมส์ให้ไว ยิ่งช้ายิ่งเสียเวลา เสียสตางค์ ชอบได้ดูแลได้ แต่ๆๆอย่าหลงเชียวๆ ว่าแต่ จขกท ติดเด็กร้านไหนล่ะ เด๋วจะได้ไปแวะชมๆๆ
บันทึกการเข้า

------------------
อ่านแร้วหื่นๆๆๆ
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #88 เมื่อ: มกราคม 25, 2017, 01:40:52 PM »

ตอนนี้สองอาทิตย์แล้วครับ ที่เราต้องห่างกัน แต่ความรู้สึกเราไม่เคยห่างกันเลยครับ ยังคงคิดถึง
และเป็นห่วงกันเหมือนเดิม หรือยิ่งมากขึ้นกว่าเดิม ทำให้ผมรู้จักวิถีชีวิต การดำเนินชีวิต
ของบ้านน้องเขามากขึ้น หลายๆคนแนะนำให้ตัดใจไปเลย บล๊อกเบอร์ บล๊อกไลน์
ไม่ต้องติดต่อไปหาน้องเขาอีก ปัญหาจะได้ไม่เกิดตามมา ผมก็คิดเหมือนกับทุกท่านนะครับ
ไม่ใช่ไม่คิด ผมไม่ได้มีความคิดเป็นผู้ชายเห็นแก่ตัว อยากเก็บเอาไว้ทั้งสองคน
คนที่ผมตัดสินใจจะเลือกก็ต้อง ผบ ผมแน่นอนอยู่แล้ว แต่ยอมรับนะผมสงสารน้อง
และแอบปลื้ม แอบทึ่งในตัวของน้อง ในความสามารถของน้อง น้องก็ยอมรับในสิ่งที่ผมเป็น
เราไม่ทะเลาะกันเหมือนตอนก่อนๆเลย ต่างคนต่างถาม ห่วงใยกัน ตอนนี้ผมก็คงจะปล่อย
ให้มันเป็นไปตามเรื่องตามราวของมันที่จะเกิดขึ้น ถึงแม้ผมจะรู้ว่าตอนจบมันคงจบไม่สวย
ไม่ว่าผลหรือหวยมันจะออกมาทางใด ย่อมมีคนที่เจ็บอยู่แล้ว ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่
เข้ามาอ่านนะครับ มีอะไรคืบหน้า ผมจะมาอัพเดตให้ฟังต่อนะครับ
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
oh-yes-baby
Level : 2 (มือใหม่หัดสาวแหนม)
*

พลังหื่น : 42
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 52


« ตอบ #89 เมื่อ: มกราคม 30, 2017, 02:22:05 PM »

อ่านจนถึงตอนนี้ เป็นกำลังใจให้ครับ

ดีแล้วมีทางออกได้ บางคนเกิดความสัมพันธ์แล้วยากจริงที่จะตัดได้

อาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ในภายหน้าแน่นอน
บันทึกการเข้า
sickchild
Level : 2 (มือใหม่หัดสาวแหนม)
*

พลังหื่น : 2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 79


« ตอบ #90 เมื่อ: มกราคม 31, 2017, 01:45:44 AM »

คนนะครับไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ซึ่งผมก็เคยมีอารมณ์แบบนี้มาเหมือนกัน

เวลาเพื่อนถามเกี่ยวกับน้องๆที่ไปเที่ยวกันมา ถ้าผมรู้สึกด้วยก็จะบอกเพื่อนไปตรงๆ ไม่มีอีโก้

เพราะคนเราย่อมมีความรู้สึก ซึ่งผมเกลียดมากเวลาเจอพวกเทพ บอกว่าไร้ใจ ไม่รู้สึก อะไรทำนองนี้
บันทึกการเข้า
หัวใจสะออน
Level : 4 (ฝ่าไฟแดงเป็นของหวาน)
*

พลังหื่น : 139
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 345


« ตอบ #91 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 02, 2017, 03:18:57 PM »

บางทีผมคิดว่าเกิดเป็นคนไทยนี่โชคดีกว่าอีกหลายๆประเทศนะครับ
ที่เราว่าเราจนไม่มี หากินลำบาก แต่ถ้าเราขยัน รับรองว่าไม่อดตาย
แต่ถ้าเราอยู่ในประเทศอื่น ขยันไม่ถูกทาง ก็หากินกันลำบากนะครับ
ทุกวันนี้เราก็ยังคุยกันบ้าง แต่อาจน้อยกว่าเดิม เนื่องจากเวลาว่างไม่ตรงกัน
น้องต้องเข้านา เพื่อดำนา ถูกต้องครับ น้องนางของพวกเรา ของคุณ
หรือของผม ที่เราเห็นน้องสวยๆ ขาวๆ แต่ตอนกลับบ้าน น้องๆเหล่านี้
ไม่ใช่ห่วงสวย เหมือนที่เราคิดนะครับ น้องๆต้องทำงาน ใช้แรงงาน
ต้องตากแดด หน้าแดงหน้าดำ ตากฝน เพื่อทำงานที่บ้านน้อง
นี่เอง คือสาเหตุ ที่น้องต้องเลือกเดินทางสายมืด ด้วยเหตุผล
เพื่อความอยู่รอดของน้อง ผมรู้สึกสงสารน้องมากเลย นี่ถ้าผมไม่ติดอะไร
อยากจะรับเลี้ยงน้อง หรือเอาน้องมาดูแลเลยนะครับ เคยรู้จักน้องทำงาน
แบบนี้หลายคน แต่น้องไม่เหมือนคนอื่น ฉบับนี้มาบ่นให้ฟังแค่นี้ก่อนนะครับ
มีอะไรเดี๋ยวจะมาเล่าสู่กันฟังต่อครับผม
บันทึกการเข้า

อะไรที่ไม่ใช่ของเรายังไงก็ไม่ใช่......ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ต้องไปอยู่ดี....จะช้าหรือเร็วก็เจ็บเท่ากัน
หน้า: « 1 2   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Webstats4U ซื้อรถมือสอง ยิงปลา
identity access management
กวดวิชาเข้าเตรียมทหาร